Wskazania do terapii MFS:

• nieprawidłowy (ustny tor oddychania),
• zgryz otwarty,
• zgryz głęboki,
• bruksizm (nawykowe, nieświadome zaciskanie zębów i zgrzytanie zębami),
• bezdech senny lekkiego i średniego stopnia,
• chrapanie,
• mocne napięcia w stawie skroniowo-żuchwowym.

Działanie regulatorów MFS polega na odpowiedniej stymulacji punktów neuromotorycznych oraz aktywizowaniu grup mięśni odpowiedzialnych za prawidłowy przebieg funkcji podstawowych dla rozwoju zgryzu. Metoda skupia się na korygowaniu nieprawidlowych funkcji u każdego pacjenta indywidualnie, bez niepotrzebnej ingerencji mechanicznej. Głównym założeniem terapii MFS jest wypracowanie prawidłowej funkcji, np. oddychania, gryzienia, połykania, jedzenia, pozycji spoczynkowej języka.

DIAGNOZA

Diagnoza MFS wykonywana jest przez specjalistę neurologopedę, specjalizującego się w ortodoncji funkcjonalnej MFS. Są to zazwyczaj dwa spotkania, każde trwa 50-60 min. Pełna diagnoza składa się z etapów:

1. Wywiad na temat rozwoju (od momentu ciąży, przez poród do teraz), stanu zdrowia, przebytych zabiegów i chorób;
2. Badanie obejmujące m.in. ocenę budowy i funkcji obszaru ustno-twarzowego, ocenę zgryzu oraz ocenę pracy stawu skroniowo-żuchwowego;
3. Omówienie wyników i dobór stymulatorów;
4. Ustalenie planu terapii.
5. * pisemna opinia wydawana jest po dodatkowym spotkaniu na prośbę rodzica i jest płatna wg cennika.

Na pierwszą wizytę proszę zabrać ze sobą:

1. książeczkę zdrowia dziecka oraz wyniki badań jeśli były wykonywane,
2. aparat ortodontyczny jeśli dziecko posiada,
3. nagrane wcześniej krótkie filmiki w sytuacjach, kiedy dziecko je, pije, mówi – z kilkoma zbliżeniami na obszar ust.

TERAPIA

Po wizycie diagnostycznej i dobraniu odpowiedniego regulatora/stymulatora pacjent rozpoczyna stosowanie urządzenia w domu wg ustalonego planu terapii. Ilośc wizyt kontrolnych oraz czas między nimi zależą od nasilenia zaburzeń i plan tych wizyt ustalany jest indywidualnie.

Czas terapii uzależniony jest od rodzaju zaburzeń oraz od stosowania dię do zaleceń z planu terapeutycznego, ale zazwyczaj pierwsze efekty można zauważyć już po około trzech miesiącach użytkowania.

Cennik Terapii metodą MFS:

Cennik obowiązuje od 20.01.2022 r. do odwołania.
Zapisując się na wizytę akceptujesz Zasady umawiania i odwoływania wizyt

*Stymulatory – ważne informacje:

• urządzeń nie można wyparzać,
• trwałość urządzeń wynosi ok. 6 m-cy i zależy od sposobu użytkowania i pielęgnacji. Wskazane jest dokładne mycie urządzeń pod bieżącą wodą palcami oraz dezynfekcja przy użyciu np. Velox Spray;
• uszkodzenia mechaniczne (np. przegryzienia) nie podlegają reklamacji;
• w przypadku nasilonego bruksizmu płytka nagryzowa może wymagać częstszej wymiany – koszty nowej płytki ponosi pacjent;
• po 6 miesiącach należy zweryfikować czy anatomia jamy ustnej nie wymaga doboru kolejnego stymulatora.

Opis opracowany na podstawie broszury „Informacje dla rodziców i pacjentów. System stymulatorów do leczenia zaburzonych funkcji motorycznych jamy ustnej MFS Poland”.

Więcej informacji o terapii MFS: www.mfs-poland.com
Źródło fotografii: www.mfs-poland.com

Artykuł MFS – leczenie wad zgryzu i funkcji w obrębie jamy ustnej pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.

Dzieci z zespołem Downa mają dużą możliwość wyrównania opóźnienia, ale wymaga to celowo organizowanej, systematycznej, długotrwałej i intensywnej terapii logopedycznej. Każda z funkcji rozwija się w takiej samej kolejności, jak u dzieci w normie rozwojowej, ale później. Poniżej przedstawiono tabelę ukazującą różnice w czasie występowania poszczególnych etapów rozwoju mowy u dzieci w normie rozwojowej oraz u dzieci z zespołem Downa.

Żródło: Minczakiewicz E.M., Gdy u dziecka rozpoznano zespół Downa. Poradnik dla rodziców i wychowawców, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków 1994, s. 48

Terapia logopedyczna dzieci z zespołem Downa

Wczesna terapia logopedyczna daje szansę na wyrównanie i skorygowanie zaburzeń w rozwoju, na jak największą sprawność ruchową, szczególnie w zakresie motoryki małej, lepszą dojrzałość poznawczą i emocjonalną oraz sprawniejsze komunikowanie się.

Podstawowe strategie terapii dziecka z zespołem Downa powinny obejmować:

• masaż logopedyczny twarzy i jamy ustnej,
• ćwiczenia oddechowe,
• ćwiczenia prawidłowego gryzienia, żucia i połykania,
• budowanie i wzmacnianie kontaktu wzrokowego, wykorzystywanie mimiki i gestów jako sposobów wspomagających komunikację,
• rozwijanie rozumienia poprzez zabawy dźwiękonaśladowcze,
• nadawanie sensu wokalizacjom,
• ćwiczenia z elementami metody werbotonalnej,
• zabawy paluszkowe,
• rozwijanie zabaw naprzemiennych, nauka czekania na swoją kolej,
• wprowadzanie gestów Makaton.

Więcej o terapii logopedycznej znajdziesz TUTAJ.

Autor: Dorota Drewnicka (neurologopeda) – umów wizytę

Bibliografia:
Kaczan T., Śmigiel R., Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju u dzieci z chorobami genetycznymi, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2012.
Kaczmarek B.B., Wspomaganie rozwoju dzieci z zespołem Downa- teoria i praktyka, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2014.
Minczakiewicz E.M., Gdy u dziecka rozpoznano zespół Downa. Poradnik dla rodziców i wychowawców, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków 1994.
Foto: Pixabay

Artykuł Wczesne wspomaganie rozwoju mowy u dzieci z zespołem Downa pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.

5. Kto podcina wędzidełko podjęzykowe i jak wygląda zabieg frenotomii?

Ocena do zabiegu oraz przygotowanie powinna być wykonywana przez neurologopedę. Zbieg może wykonać: neonatolog, pediatra, stomatolog oraz laryngolog.

U noworodków do 3 miesiąca życia frenotomia może być wykonywana bez znieczulenia lub w znieczuleniu powierzchniowym. Wczesne wykonanie zabiegu daje szansę na znaczne lub nawet całkowite pozbycie się skutków wady. Starszym dzieciom i dorosłym podaje się znieczulenie miejscowe, więc w trakcie zabiegu nie odczuwane są żadne dolegliwości bólowe. Chirurg stomatolog wykonuje podcięcie wędzidełka skalpelem lub, coraz częściej, laserem. W przypadku metody laserowej krwawienie jest zdecydowanie mniejsze, a tkanki goją się szybciej. Cała procedura zajmuje nie więcej niż kilkanaście minut, a pacjent tego samego dnia wraca do domu.

6. Czy rana po podcięciu wędzidełka długo się goi?

Wędzidełko podjęzykowe goi się w przeciągu 3-4 dni bez objawów bólowych. W ciągu kilku dni po zabiegu podcięcia wędzidełka języka mogą występować niewielkie krwawienia. Nie powinny one budzić niepokoju. Pacjent może spożyć posiłek już w ciągu dwóch, trzech godzin po zabiegu, kiedy ustąpi działanie znieczulenia.

7. Czy skrócone wędzidełko podjęzykowe jest dziedziczne?

Skrócone wędzidełko podjęzykowe występuje często rodzinnie. Ocenia się, że częstotliwość występowania to ok. 4-10 % populacji i częściej występuje u chłopców.

8. Czy samo podcięcie wędzidełka sprawi, że dziecko zacznie mówić prawidłowo?

Sama frenotomia nie usprawni języka, trzeba wykonywać ćwiczenia, które powinno się rozpocząć w ciągu trzech dni od wykonania zabiegu. Dziecko powinno być objęte opieką logopedyczną i rozpocząć ćwiczenia pionizacji języka. W przypadku bardzo małych dzieci, które nie są jeszcze w stanie samodzielne ćwiczyć, logopeda wykonuje masaże, które mają na celu zapobieganie powstawaniu blizn i zrostów.

9. Czy skrócone wędzidełko może być powodem całkowitego braku rozwoju mowy czynnej u dziecka?

Nie. Skrócone wędzidełko powoduje jedynie zniekształcenie artykulacji.

10. Dziecko miało podcinane wędzidełko w okresie noworodkowym, a logopeda stwierdza, że wędzidełko nadal jest skrócone. Czy to możliwe?

Przyczyną konieczności dokonania kolejnych podcięć nie jest nawracanie problemu, ale na tyle mocne wrośnięcie języka, że zabieg należy podzielić na kilka etapów i powtarzać dla uzyskania optymalnej ruchomości języka. Więc tak, czasami należy powtórzyć zabieg podcięcia wędzidełka.

Autor: Dorota Drewnicka (neurologopeda) – umów wizytę

Źródło:

Ostapiuk B., ,,Postępowanie logopedyczne u osób z dyslalią i ankyloglosją”, pod red. Grabiasa S., Panasiuk J., Woźniaka T. ,,Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego”, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2015, str. 655-680.

Artykuł Skrócone wędzidełko podjęzykowe – 10 najczęściej zadawanych pytań CZĘŚĆ 2 pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.

Krótkie wędzidełko podjęzykowe należy do najczęstszych wad anatomicznych w obrębie aparatu artykulacyjnego. Dotyka nawet 1 na 10 noworodków. Skrócenie wędzidełka języka (=ankyloglosja) może stanowić problem już od momentu narodzin, uwidaczniający się jako trudności z karmieniem, co może wpływać prawidłowy rozwój i odżywienie.

1. Jakie konsekwencje niesie ze sobą skrócone wędzidełko podjęzykowe?

Zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe znacząco wpływa na jakość ssania i prawidłowy rozwój mowy. Dzieci z krótkimi wędzidełkami bardzo często ssą krótko, nerwowo, szybko męczą się karmieniem, mogą się denerwować w trakcie karmienia. W przypadku, gdy skrócone wędzidełko nie zostanie zdiagnozowane w pierwszych dniach życia i dziecko nie zostanie poddane zabiegowi frenotomii, czyli podcięciu wędzidełka podjęzykowego, to od samego początku, kształtuje się u niego nieprawidłowy wzorzec ssania, połykania i żucia co w konsekwencji prowadzi do wad zgryzu (często zgryz otwarty lub krzyżowy). Skrócone wędzidełko podjęzykowe również może powodować nadmierne ślinienie się. Prawidłowa wymowa wielu głosek, takich jak: t, d, n, l, r, sz, ż, cz, dż, wymaga uniesienia czubka języka do górnego wałka dziąsłowego. Skrócone wędzidełko uniemożliwia ten ruch, co znacznie wpływa na zaburzenia artykulacji. Dziecko ze skróconym wędzidełkiem pomimo wysiłku i starań będzie realizowało te głoski w sposób nieprawidłowy, to z kolei prowadzi do automatyzacji i utrwalenia nieprawidłowo wypowiadanych głosek.

2. Kto powinien sprawdzić czy wędzidełko jest skrócone?

Wstępnej oceny długości wędzidełka podjęzykowego mogą dokonać sami rodzice. Jeśli zauważamy u dziecka problem z wysuwaniem języka na brodę lub w kierunku nosa (język zbacza w lewą lub prawą stronę), trudności z uniesieniem języka do wałka dziąsłowego, brak lub wadliwą realizację głosek, czubek języka w kształcie serduszka (brak tego kształtu nie zawsze świadczy o tym, że wędzidełko NIE JEST skrócone), może to wskazywać na skrócone wędzidełko podjęzykowe. U noworodków rozpoznanie może postawić lekarz neonatolog lub neurologopeda, jeszcze na oddziale noworodkowym. U dzieci starszych skrócenie wędzidełka jest stwierdzane przez logopedę, neurologopedę lub laryngologa podczas badania.

3. Jak wygląda badanie logopedyczne skróconego wędzidełka podjęzykowego?

Badanie logopedyczne przeprowadzane jest podczas zajęć (diagnozy, konsultacji) w gabinecie. Aby dokonać oceny stopnia skrócenia wędzidełka dokonuje się kilku prób, np. unoszenia języka za górne siekacze, wysunięcie języka na brodę.

4. Czy skrócone wędzidełko należy podciąć?

U noworodków i niemowląt zabieg frenotomii ma zapobiegać dysfunkcjom języka, u starszych dzieci ma na celu usunąć skutki, które powstały w wyniku ankyloglosji. Decyzję o wykonaniu zabiegu powinien podjąć logopeda w porozumieniu z laryngologiem, chirurgiem lub foniatrą. Bezwzględnym wskazaniem do podcięcia wędzidełka jest całkowite przyrośnięcie języka do dna jamy ustnej oraz sytuacje, w których krótkie wędzidełko utrudnia ruchy języka. Skrócenie wędzidełka podjęzykowego pojawia się w różnym stopniu i nasileniu – od lekkiego napięcia po silne zgrubienie, a przez to i unieruchomienie języka. W większości przypadków zalecane jest jak najwcześniejsze podcięcie. Decyzja o podcięciu wędzidełka powinna być poprzedzona konsultacją logopedyczną, na której logopeda dokona oceny ruchomości języka oraz wędzidełka oraz oceni w jakim stopniu wędzidełko jest skrócone.

Masz jeszcze pytania o skrócone wędzidełko? Tutaj znajdziesz odpowiedzi → CZĘŚĆ 2

Autor: Dorota Drewnicka (neurologopeda) – umów wizytę

Źródło:

Ostapiuk B., ,,Postępowanie logopedyczne u osób z dyslalią i ankyloglosją”, pod red. Grabiasa S., Panasiuk J., Woźniaka T. ,,Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego”, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2015, str. 655-680.
Foto: Pixabay

Artykuł Skrócone wędzidełko podjęzykowe – 10 najczęściej zadawanych pytań CZĘŚĆ 1 pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.