Po co diagnoza?

Trafna diagnoza może uchronić dziecko przed negatywnymi skutkami odczuwania odmienności, umożliwia wdrożenie odpowiedniej terapii, daje możliwość lepszego zrozumienia własnej osoby, zadbania o swoje potrzeby, pozwala na pozytywną zmianę oczekiwań otoczenia, akceptację i wsparcie oraz pomaga w identyfikacji.

Badania każdego zaburzenia psychicznego czy rozwojowego jest zależne w dużym stopniu od narzędzi, które służą do identyfikacji osób na nie cierpiących. Nasza Poradnia rozwijając jakość działań, poszerzyła proces diagnostyczny o Zestaw Kwestionariuszy Do Diagnozy Autyzmu ASRS, które mają ogromne znaczenie dla rzetelności diagnozy oraz w konsekwencji dla trafności podejmowanych decyzji klinicznych i tego, czy dzieci w spektrum autyzmu uzyskają odpowiednią pomoc.

Autyzm i ADHD

Wiemy również, iż często u dzieci z diagnozą autyzmu i Zespołu Aspergera występują także objawy ADHD (Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytami uwagi). Zdarza się jednak, iż nadaktywność może być reakcją na wysoki poziom stresu i niepokoju, zwłaszcza w nowych sytuacjach społecznych, przez co dziecko nie potrafi spokojnie się odprężyć. Dlatego tak ważne jest rozróżnienie czynników mogących wpływać na poziom uwagi. Diagności zostali zaopatrzeni i kolejną pomoc diagnostyczną: Conners 3 – testy pomagające w ustrukturyzowany sposób przeanalizować możliwość postawienia diagnozy ADHD i zaburzeń często współwystępujących z ADHD.

Terapia dzieci w spektrum autyzmu w tym z Zespołem Aspergera*

Wieloaspektowa terapia dla dziecka w spektrum autyzmu w tym z Zespołem Aspergera jest niezmiernie ważna. Począwszy od terapii psychologicznej, skończywszy na rehabilitacji ruchowej. Nie tylko dla dzieci spotkania z terapeutami są istotnym krokiem do przodu, ale także z takich wizyt wiele wynoszą rodzice i opiekunowie. Zacząć zawsze należy od zrozumienia samej w sobie istoty zaburzenia. Bardzo ważne jest odejście od utartych opinii na temat dziecka: „dziecko niegrzeczne”, „dziecko źle wychowane”, „zbój”, „zarozumiały”, „wywyższający się”.

Terapia i psychoterapia dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu może pomóc w zrozumieniu kluczowych momentów ich życia i poradzeniu sobie w świecie, który nie zawsze rozumie ich perspektywę i intencje. Może również pomóc wypracować pojęcie Ja, które jest zakorzenione w rzeczywistości i opiera się raczej na uznaniu swoich mocnych stron niż roztrząsaniu słabości.

* W styczniu 2022 r. Światowa Organizacja Zdrowia przyjęła nową Międzynarodową Klasyfikację Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-11), w której nie znajdziemy już takich rozpoznań jak: zespół Aspergera, autyzm atypowy czy autyzm dziecięcy. Zamiast tego, w przeciągu 5 lat w Polsce, pojawi się zaburzenie ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorder, ASD). Wszystkie osoby, które znajdują się na spektrum, będą otrzymywały taką diagnozę, ale uszczegółowioną o ich poziom rozwoju intelektualnego i językowego.

Wpis przygotowała Paulina Dyrda
– psycholog / psychoterapeuta w trakcie szkolenia

Artykuł <strong>Diagnoza dziecka w spektrum autyzmu</strong> pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.

Dla kogo przeznaczona jest Integracja Bilateralna?

Integracja bilateralna to program przeznaczony dla dzieci i młodzieży z objawami:

• trudności w nauce (np. dysleksja, trudności występujące pomimo dobrego poziomu intelektualnego),
• trudności emocjonalne – poprawa funkcji fizycznych wpływa na wzrost pewności siebie i motywacji,
• dyspraksja,
• zaburzenia ze spektrum autyzmu,
• ADHD,
• trudności w koncentracji uwagi,
• słaba pamięć,
• ograniczona zdolność do skoordynowania obu stron ciała,
• niewykształcona lateralizacja,
• zaburzenia percepcji wzrokowej (słaba kontrola mięśni oka).

Diagnoza i terapia:

Diagnoza w kierunku integracji bilateralnej to dwa godzinne spotkania z dzieckiem i rodzicem poświęcone na badanie funkcji ruchowych za pomocą specjalistycznych testów. Podczas drugiego spotkania rodzic otrzymuje opracowany na podstawie wyników diagnozy i dopasowany do potrzeb dziecka program ćwiczeń do domu. Program zazwyczaj jest przygotowany na 6-8 tygodni i zakłada ćwiczenia przez 5-15 min dziennie.

Po tym okresie zapraszamy na wizytę kontrolną, która pozwala ocenić postępy dziecka i zaplanować kolejny etap ćwiczeń w domu. Z doświadczenia wiemy, że starsze dzieci nie wymagają już pomocy rodzica przy wykonywaniu ćwiczeń w domu i z czasem zaczynają ćwiczyć same.

W Poradni Konwaliowa istnieje także możliwość cotygodniowych spotkań terapeutycznych ze specjalistą integracji bilateralnej.

Nie ma przeciwskazań do łączenia programu ćwiczeń integracji bilateralnej z innymi terapiami ruchowymi np. programem INPP lub programem integracji sensorycznej (SI).

Artykuł Integracja Bilateralna pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.

Trudności w uczeniu się dziecka mogą być spowodowane wieloma różnymi problemami. Dysleksja rozwojowa, czyli taka, która rozwija się we wczesnym dzieciństwie, jest właśnie jednym z nich. Zazwyczaj kojarzy się nam z nieprawidłową pisownią liter typu d-b. Jest to jednak znacznie głębszy problem. Dysleksja jest specyficznym zaburzeniem o podłożu językowym, uwarunkowanym zmianami struktury centralnego układu nerwowego w mózgu. Warto zaznaczyć, że dysleksja nie jest związana z inteligencją dziecka.

Dysleksja charakteryzuje się trudnościami w rozróżnianiu pojedynczych słów, co najczęściej odzwierciedla niewystarczające zdolności przetwarzania fonologicznego. Problemy z dekodowaniem pojedynczych słów są zazwyczaj niewspółmierne do wieku dziecka oraz innych zdolności poznawczych i umiejętności szkolnych. Ponadto, nie są one też wynikiem ogólnego zaburzenia rozwoju, ani zaburzeń sensorycznych.

Dysleksja manifestuje się rozmaitymi trudnościami w odniesieniu do różnych form komunikacji językowej. Często oprócz trudności w czytaniu pojawiają się kłopoty w opanowaniu poprawnej pisowni i samej czynności pisania.

Jakie są objawy ryzyka dysleksji?

Ryzyko dysleksji jest bardziej prawdopodobne u dzieci pochodzących z nieprawidłowo przebiegającej ciąży i trudnego porodu. Ryzyko jest również większe, gdy w najbliższej rodzinie są osoby z dysleksją. Dysleksję można także częściej zaobserwować u dzieci z dysharmonią w rozwoju psychomotorycznym.

Poniżej zaprezentowano tabelę z podziałem symptomów ryzyka dysleksji pod względem wieku dla dzieci do 5 roku życia:

Wiek niemowlęcy (0 – 1 lat)

• dziecko nie raczkuje lub mało raczkuje,
• gorzej utrzymuje równowagę w pozycji siedzącej i stojącej,
• utrzymujące się pierwotne odruchy wrodzone, które powinny zaniknąć do końca pierwszego roku życia.

Wiek poniemowlęcy (2 – 3 lata)

• trudności z utrzymaniem równowagi, późna nauka chodzenia i biegania,
• dziecko jest mało zręczne manualnie (np. podczas mycia rąk, ubierania się, jedzenia łyżką, zapinania guzików), a także mało sprawne w zabawach manipulacyjnych (np. budowanie z klocków),
• w wieku 2 lat nie naśladuje rysowania linii,
• w wieku 2.5 lat nie potrafi naśladować kierunku poziomego i pionowego linii,
• w wieku 3 lat nie umie narysować koła,
• dziecko później wypowiada pierwsze słowa.

Wiek przedszkolny (3 – 5 lat)

• kłopoty z utrzymaniem równowagi,
• niezdarność w ruchach, dziecko źle funkcjonuje w zabawach ruchowych,
• ma trudności z zapinaniem małych guzików, sznurowaniem butów,
• ma trudności w budowaniu z klocków,
• nieprawidłowy chwyt ołówka, za mocne lub za słabe przyciskanie,
• w wieku 4 lat brak umiejętności rysowania kwadratu i krzyża,
• w wieku 5 lat brak umiejętności rysowania trójkąta i kwadratu opartego na kącie,
• ma trudności w składaniu obrazków pociętych na części, układaniu puzzli,
• dziecko ma trudności z rozpoznawaniem i tworzeniem rymów,
• trudności z zapamiętaniem krótkich wierszyków i piosenek, a także nazw,
• używanie głównie równoważników zdań i zdań prostych, mały zasób słownictwa,
• opóźniony rozwój lateralizacji,
• z końcem wieku przedszkolnego dziecko nie umie wskazać prawej ręki.

Powiązane problemy

Czasami dysleksja występuje w powiązaniu z innymi problemami, nie związanymi bezpośrednio z czytaniem i pisaniem. Zaliczamy do nich:

• Dyskalkulia, zaburzenie zdolności wykonywania działań arytmetycznych;
• Dyspraksja, czyli problemy z koordynacją fizyczną;
• Problemy z pamięcią krótko-terminową;
• Problemy z koncentracją;
• ADHD.

Jak diagnozować dysleksję?

Pierwsze badanie trudności szkolnych najlepiej przeprowadzić w szkole podstawowej. U dzieci z klas I-III diagnozuje się zagrożenie dysleksją, natomiast u dzieci z klas IV-VIII jest to badanie w kierunku dysleksji. Na badanie dziecko zgłaszają rodzice, nie jest wymagane skierowanie.

Poradnia Konwaliowa jest wpisana do Rejestru Szkół i Placówek Niepublicznych prowadzonych przez m.st. Warszawa pod nr 33P. Nasze opinie są honorowane przez szkoły i komisje egzaminacyjne.

Koszt jednego spotkania diagnostycznego w Poradni Konwaliowa to 120 zł / 60 min. Pełna diagnoza to 3-4 spotkania. Pisemna opinia zawierająca diagnozę i zalecenia wydawana po badaniu kosztuje 70 zł.

 Bibliografia:

Bogdanowicz M., Ryzyko dysleksji, dysortografii i dysgrafii, wyd. Harmonia, Gdańsk 2012 r.

Foto: Pixabay

Artykuł Dysleksja rozwojowa – co to jest i czym się objawia? pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.

Badanie osobowości staje się coraz powszechniejsze. Osoby, zgłaszające się na badanie osobowości zazwyczaj są ciekawe własnych dominujących cech, chcą poznać siebie i przyczyny trudności, jakie je spotykają z powodu zaburzonego funkcjonowania, albo też chcą sobie odpowiedzieć na pytanie „kim i jaki/a jestem?” Powiązanie cech osobowości może przełożyć się na efektywność funkcjonowania w życiu codziennym (zawodowym, partnerskim, itd.). Często bywa, że pewne cechy osobowości utrudniają nam życie, w takich sytuacjach warto poznać te cechy, dzięki temu można zaplanować plan terapii, która ma na celu poprawę funkcjonowania danej osoby. Już samo poznanie własnych cech osobowości, korelacji między nimi, mocnych i słabych stron, schematów poznawczych i behawioralnych stanowi element leczący, nadaje kierunek dalszego postępowania w celu osiągnięcia większej satysfakcji życiowej – co przecież wpływa na osiąganie sukcesów i poczucie szczęścia.

Diagnoza osobowości umożliwia lepsze poznanie siebie – w tym swoich mocnych stron; pozwala także określić obszary do pracy terapeutycznej. Pozwala zidentyfikować utrwalone, nieelastyczne wzorce myśli, emocji i zachowania dominujące u danej osoby oraz powodujących u niej znaczne cierpienie lub utrudnienie w codziennym funkcjonowaniu. Stanowi uzupełnienie informacji dla lekarza psychiatry przed postawieniem diagnozy psychiatrycznej.

Jak wygląda badanie osobowości? Struktura diagnozy osobowości:

• pierwsza wizyta – zebranie wywiadu;
• wizyty poświęcone na badanie – wykonanie testów;
• ostatnia wizyta – omówienie wyników i przekazanie pisemnej opinii.

Pierwsza konsultacja – wywiad jest podstawą każdej diagnozy, pozwala na określenie celu diagnozy i potrzeb pacjenta. Ustalenia z tego spotkania są podstawą do wyboru testu. Następne spotkanie lub spotkania poświęcone są na przeprowadzenie badania. W zależności od rodzaju testu może to być jedno, dwa lub trzy spotkania. Ostatnia wizyta to omówienie wyników i przekazanie pisemnej opinii.
Bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie do badania: powinno się być wyspanym i wypoczętym. Bycie pod wpływem środków odurzających wyklucza możliwość badania.

Testy, które są używane w diagnozie osobowości:

	MMPI-2 – Minnesocki Wielowymiarowy Inwentarz Osobowości®-2 (MMPI®-2)		Wywiad i badanie – 500 zł Pisemna opinia i omówienie wyników – 200 zł
	SCID-II – Ustrukturalizowany Wywiad Kliniczny do Badania Zaburzeń Osobowości		Wywiad i badanie– 400 zł Pisemna opinia i omówienie wyników – 150 zł
	Lista Przymiotnikowa (ACL)		Wywiad i badanie – 250 zł Pisemna opinia i omówienie wyników – 150 zł
	Test Niedokończonych Zdań Rottera (RISB) oraz inne (w zależności od indywidualnej potrzeby)		Dodany przy każdym badaniu nieodpłatnie

Diagnozę przeprowadza pani Katarzyna Wodyńska – mgr psychologii, seksuolog, pedagog, psychodietetyk, spec. psychoterapii i terapii zaburzeń seksualnych, spec. diagnozy i terapii zaburzeń osobowości, diagnosta.

Umów wizytę

Artykuł Diagnoza osobowości. Czy wynik może nas zaskoczyć? pochodzi z serwisu Poradnia KONWALIOWA.